Helgoland

Ach, Helgoland. Waarom zou je er eigelijk naar toe gaan? Het is niet makkelijk te bereiken, zit vol met kurende Duitsers, behalve strand en vogels is er niets…maar het is Helgoland. En ik moet er gewoon naar toe. Want eiland. Want omdat.

Het is geen standaard waddeneiland (voor zover dat bestaat). Het ligt niet in het snoertje van Texel, Terscheling, Borkum…Maar ik ben al eens opTerschelling geweest, en op Schier. Ik wil nog wel eens naar Wangerooge, maar dat is logisch, met zo’n naam.

Maar Helgoland, je mag er zelfs niet fietsen, de camping ligt zo te zien naast de startbaan van het mini-vliegveldje, en je moet kennelijk toegangskaartjes kopen om in de duinen te wandelen. Dus waarschijnlijk is het zo gereguleerd dat ik er gelijk van ga gillen als ik er ben. Maar toch wil ik. Rugzak inpakken, naar Bremerhaven of Cuxhaven, en de boot naar Helgoland. Want je kan er vanuit meerdere havens komen. Of eigelijk, je kan vanuit 1 haven vertrekken, en in een andere weer terugkomen. En omdat het kan, zal dat moeten.

Het is allemaal de schuld van Boudewijn Buch, die fantast, die boekenkabouter die wel erg creatief met de waarheid was, over zichzelf en z’n verleden, maar die met z’n onstuitbare enthousiasme me besmet heeft met z’n eilanden afwijking. Om over te lezen, om naar te staren op kaarten en het internet, om wilde plannen over te maken over hoe ik ze allemaal eens ga bezoeken. Waar natuurlijk te weinig van komt, maar Helgoland, het gaat gewoon gebeuren in 2017. Het kan niet  anders. Eilandgekte. Waarom?

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s